Medio Maratón de Madrid

Ik kan eigenlijk nog niet zo goed geloven dat het alweer een week geleden is dat ik de Movistar Medio Maratón de Madrid liep. Meer dan een jaar heb ik naar deze halve toegeleefd en toegewerkt. Bijna iedere week intervaltrainingen gedaan om sneller te worden en meer dan vijf halve marathons gelopen om te wennen aan de lange afstand. En dan is het ineens begin april en wordt het tijd om op het vliegtuig te stappen.

Startnummer-stress

Net zoals bij alle andere Europese loopevenementen konden we twee dagen van te voren al de startnummers ophalen. Meestal is de marathon-expo vlakbij de start van het evenement, zodat je meteen het loopvirus te pakken krijgt en bovendien ziet wat je de volgende dag te wachten staat. Jammer genoeg was het dit keer in een grote beurshal aan de rand van de stad. En dat zorgde meteen voor de nodige stress, want als je niet bekend bent in de buitenwijken van de stad verdwaal je makkelijk. Uiteindelijk kwamen we, na dik een uur reizen en drie verschillende metrolijnen, uit bij de Feria de Madrid. Maar ook binnen bleek het geen gemakkelijke opgave om het juiste startnummer te pakken te krijgen. De nummers van de Movistar Medio Maratón Madrid werden namelijk niet per mail verstuurd, maar hingen op alfabetische volgorde op de muur. En ja hoor, na aantal keer Nevado en Nieto, stond daar Nieuwenhuis, Lesley numeró 12901. Een beetje opgelucht en met een volle goodiebag stonden we een half uur later alweer in de metro.

Medio Maratón Madrid

Als we op zondagochtend het hotel uitlopen, is de stad nog helemaal uitgestorven. Alleen bij de Pans & Company staan wat lopers in de rij om nog even het laatste ontbijt te halen. Wij sluiten achteraan voor mijn favoriete ontbijt, een portie toast en jam. En dan is het eindelijk tijd om het startvak op te zoeken. En wat een feest is dat! Meer dan twintigduizend uitzinnige lopers staan klaar om hun halve te gaan lopen. Als dan het startschot eindelijk klinkt, schuift de hele menigte langzaam over de startstreep heen. Voor mij vliegen de eerste drie kilometers voorbij en ook het vijf kilometer-punt komt sneller dan verwacht. Maar dan beginnen de straten langzaam wat steiler te worden en de kilometers ook wat zwaarder. Vooraf had ik al gezien dat het hoogste punt pas op tien kilometer lag, dus ik moest nog even doorbijten. Maar met de kilometers liep ook mijn kilometertijd op en tegen de tijd dat ik bij de tien kilometer kwam, was mijn streeftijd van twee uur onhaalbaar geworden.

Vamos

Even overwoog ik om helemaal te stoppen, maar dat was in Madrid natuurlijk geen optie. Daarom besloot ik de twee uur maar los te laten en hem in ieder geval uit te lopen. Maar één ding had ik over het hoofd gezien. Alles wat we naar boven zijn gelopen, moesten we ook weer naar beneden. Mijn kilometertijden gingen weer omlaag en bij zeventien kilometer schoot zelfs de twee uur weer even door mijn hoofd. Ik moest nog maar vijf seconden per kilometer goedmaken en daar had ik nog vier kilometer voor. Achteraf gezien bleken die kilometers toch iets tekort en kwam ik dik over de twee uur binnen. Maar toen kon zelfs mijn tegenvallende eindtijd de pret meer niet drukken, want het feestje ging gewoon verder na de finish. Frisdrank, biertjes en zelfs borrelworstjes werden na de eindstreep uitgedeeld. Het biertje en de worstjes heb ik even overgeslagen, maar mijn zuurverdiende medaille met officiële tijd heb ik natuurlijk de rest van de ochtend om gehouden. En die twee uur ga ik wel een keer lopen in een stad waar geen hoogteverschillen zijn.

Lesley is blogger en schrijft graag over sport, reizen en lifestyle. Kijk voor meer informatie hier en volg haar op Instagram.

Eén gedachte over “Medio Maratón de Madrid

  1. Gefeliciteerd! Ook al ben je misschien niet tevreden met je tijd, je mag best trots zijn. Ben je alweer helemaal hersteld?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven