Suiker is verslavend

Tegenwoordig wordt er veel geschreven en gezegd over  ons voedsel, onze gezondheid en ons lijf. Sommige artikelen zijn gebaseerd op onderzoeken, anderen op meningen en weer een ander op verzoek van de grote voedingsproducenten. Maar wat is de waarheid en wat niet? Iedere maand probeer ik een bewering te weerleggen. Is het de waarheid of is het een van de vele mythes in voedingsland? De bewering  van deze week is: Suiker is net zo verslavend als drugs.

Dopamine

Volgens het voedingscentrum is het niet mogelijk om verslaafd te raken aan de voedingsstof suiker. Wel activeert suiker het beloningscentrum in de hersenen. Dat beloningscentrum geeft op zijn beurt de stof dopamine af. Dopamine wordt ook wel het gelukshormoon genoemd, omdat het dat euforische gevoel kan geven. Hetzelfde effect heeft drugs, sporten of mooie muziek ook op onze hersenen. Dopamine speelt daarom een belangrijke rol bij het ontwikkelen van een verslaving, want van dat euforische gevoel kan een mens nooit genoeg hebben.

Onthoudingsverschijnselen

Op basis van bovenstaande informatie zou je kunnen concluderen dat suiker inderdaad verslavend kan zijn. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld alcohol of drugs kent suiker geen onthoudingsverschijnselen bij een plotselinge stop of mindering. Daarnaast heeft het lichaam geen grotere hoeveelheid suiker nodig om hetzelfde euforische gevoel te kunnen oproepen, wat in het geval van alcohol of drugs wel zo is.

Conclusie

Daarom stelt het voedingscentrum dat het niet mogelijk is om verslaafd te raken aan de voedingsstof suiker. Hier is het belangrijk dat de nadruk wordt gelegd op het woord voedingsstof.  De voedingsstof zelf is niet verslavend, maar omdat onze hersenen ons belonen met het prettige gevoel als we suikerrijk of vetrijk eten, raken we gemotiveerder om meer te eten dan we daadwerkelijk nodig hebben. Dat kan leiden tot overgewicht en obesitas.

Is het suiker of iets anders?

Daarnaast worden ook extreme eetbuien soms in verband gebracht met de zogenaamde ´suikerverslaving´.  Ook in dit geval heeft dat geen verband met de voedingsstof zelf, maar met de manier waarop het beloningssysteem in de hersenen werkt en wanneer de dopamine wordt aangemaakt. Dit heeft vaak dieperliggende (psychische) redenen en oorzaken en worden  daarom vaak aangeduid als eetstoornis.

Lesley is blogger en schrijft graag over sport, reizen en lifestyle. Kijk voor meer informatie hier en volg haar op Instagram.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven